Z największym wszakże podnieceniem oczekiwano prezentacji muzyki legendarnego już Alemdara Karamanowa – pięćdziesięcioletniego twórcy, od lat mieszkającego i komponującego na Krymie, z dala od wielkich …
Oczekiwana prezentacja

Twoja Moda

Z największym wszakże podnieceniem oczekiwano prezentacji muzyki legendarnego już Alemdara Karamanowa – pięćdziesięcioletniego twórcy, od lat mieszkającego i komponującego na Krymie, z dala od wielkich …

Liryczne i żywo taneczne melodie ludowej proweniencji, ile towarzyszące im uparte, ciemne, głuche rytmy, stanowiące ni to akompaniament, ni to odrębną linię melodyczną, niekiedy agresywne, …

Półgodzinne dzieło, otwarcie zwrócone ku wielkiej tradycji, lokujące się w nurcie monumentalnej, o filozoficznym zakroju symfoniki od Brahmsa i Brucknera po Miaskowskiego i Szostakowicza.

Piętnaście lat pracy jego zespołu – to, jak ktoś to kiedyś określił, bezustanna kataliza twórczości radzieckich kompozytorów.

Pieśń poranna – miękki, liryczny minimalizm i Akcja – od strony formalnej też utwór minimalistyczny, lecz całkiem od poprzedniego odmienny w nastroju, brzmiący jak potężny …

Członkowie studia, a dołączali doń wciąż nowi, pracowali i wystawiali przez te lata głównie w podmoskiewskim Abramcewie.

Z kolei przyszedł czas Szostakowicza, czas niewiarygodnego napięcia ludzkiego ducha pod brzemieniem totalitaryzmu.

Jego słynny Czarny kwadrat był też swoistym leitmotivem tego, co się działo przez pół godziny na scenie, a co zdradzało rodowód wyraźnie konceptualistyczny.

By zakończyć relację o kameralistyce, odnotujmy jeszcze Podwójne wariacje kameralne Wiktora Jekimowskiego, napisane w stylu awangardy lat sześćdziesiątych, a oparte na dwukrotnym przebiegu od pojedynczych, …

Była na tych wieczorach i publicystyka -jej przykład stanowiła dramatyczno-tragiczna w wyrazie, choć z lekkim odcieniem groteski kompozycja Aleksandra WustinaL to Zajcewa na głos, smyczki …

Obok liryki pojawił się jednak również ostry dramatyzm – takie właśnie były długo oklaskiwane Wariacje na temat chorału „Jesu, deine tiefen Wunden” młodego Władimira Tarnopolskiego.