Co jeszcze, oprócz Halki, związało się w Pańskim życiu z Polską, Pola­kami, naszą kulturą?

Och, nieskończenie wiele. Proszę pamiętać, że pochodzę z Ukrainy, gdzie krzyżowały się różne orientacje kulturowe, gdzie polska sztuka wywierała zawsze wielki wpływ, skąd wywodzili się i Neuhaus, i Szymanowski, i Iwa­szkiewicz, wszyscy zresztą starsi ode mnie zaledwie o kilkanaście lat… Za­wsze zachwycałem się kunsztem Kruszelnickiej i Didura, który swym basem śpiewał, a nie straszył, byłem pod wielkim wrażeniem Aleksandra Myszugi i Modesta Męcińskiego. W 1923 r. w Charkowie występowałem w Halce pod dyrekcją Bierdiajewa. A osobny rozdział w moich polskich kontaktach – to spotkania z niezapomnianą Ewą Bandrowską-Turską.