Przy surcot z rękawami dodawano czasem rozporek boczny w górze , ujęty zwykle szeregiem guzików i wypustką innej barwy, np. przy ubiorze czerwonym wypustka była biała.
Ubiory męskie i kobiece były w XIII w. bardzo do siebie podobne w kroju — tworzyły się na nich równomiernie rozłożone fałdy, co wskazuje na postęp w rzemiośle krawieckim, zastosowanie umiejętne kroju półkolistych płaszczy i okryć oraz wprowadzenie klinów dla poszerzania ubiorów.
W ubiorach męskich spotykamy w 2. poł. XIII w. równocześnie kilka typów ubiorów wierzchnich
Oprócz opisanego surcot bez rękawów , często ujętego wąską opuszką z futra i podszytego również lekkim futrem (wiewiórkami lub popielicami), używany był ubiór wierzchni z rękawami, rozcięty z przodu, uszyty również na futrze, noszony z paskiem .
Głosy: (Głosy na Tak: , Głosy na Nie: , Wszystkich głosów:)
